Vanavond, donderdag de 19 februari 2009, op France 2, om 22:45. Een documentaire geregisseerd door Jerome Lambert en Philippe Picard, die wil het terug ecologie!
Worthy ambitie! Zou er misstanden, te veel zou de ecologische gezondheid van de aarde schaden, zou de ecologie is het te aanwezig, te zwaar op de politieke beslissingen?
Blijkbaar zullen we zien de donkere kant van de ecologie, een die de aanval op de man Het is zeker te zien om de spanningen te begrijpen rond dit centraal: het behoud van onze planeet, om onze soort te redden!
Ik laat het lezen van de officiële presentatie van de documentaire :
Ecologie is de nieuwe media ster. De consensus lijkt totaal: die vandaag de dag zou durven "de ecologische noodzaak" vraag? Deze film heeft de ambitie om te zwemmen tegen de stroom in. Tegenover de media stroom die overspoelt ons elke dag van het vegen van verklaringen en alarmerende informatie, zijn wij van mening is het essentieel om het debat te verduidelijken. Ecologie was oorspronkelijk een wetenschap , het is nu een ideologie. In een poging om geloof en wetenschappelijke waarheid, communicatie en informatie te scheiden, willen we een stem te geven aan wetenschappers in staat om enig licht te werpen op deze fundamentele kwesties, degenen die proberen om de ecologie te oefenen als een wetenschap en niet als een religie. Met hen zullen we evalueren de schade veroorzaakt door deze "de milieubeweging", die wordt nu een almachtige ideologie.
Hier is de documentaire is net voorbij. Ik ben niet geschokt, noch verrast. Het leek op een campagne voor ogm eindelijk. Dus het was zeer zeer zeer geconcentreerd, zeer evenwichtig en zeer weinig met alle essentiële punten van een steriel debat, herkauwt, tussen ecologie van de mens, vergeten dat de mens slechts een deel van de omgeving !
Wat altijd verbaast mij is het ontbreken van enige reflectie op de diepere aard van alle levende wezens, dat wil zeggen de beweging noodzakelijk om te proberen te kweken, tot zijn grondgebied uit te breiden en de grenzen van haar te confronteren bestaan. Naar mijn mening, maar zeker is het niet helemaal juist om dit te zeggen, zal er altijd de honger in de wereld! Voor het voeden van de wereld is een utopie, in het bijzonder genomen en wereldwijd! Dit is de globalisering van de honger!
Waarom heeft hij niet over een lokale oplossing, nabijheid, een oplossing die de man brengt in zijn omgeving , zijn rechtmatige plaats. Waarom zouden we willen dat een deel van de wereld, voeden een ander deel van honger in de wereld omdat het niet kan garanderen om zichzelf te voeden? Waarom zou deze wereld in deze onderlinge afhankelijkheid?
Het is deze reflectie die ontbrak, in plaats van herinneren ons aan het maaien vrijwilligers, het fundamentalisme van de ecologie en de "bondieusité" wetenschappers die spelen met onze genen!
